Εκδήλωση για την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου 2011

Σχολικό έτος: 

Το σχολείο μας στις 17 Νοέμβρη έκανε γιορτή, για να τιμήσει την επέτειο του Πολυτεχνείου. Ξεκίνησε με την είσοδο της χορωδίας στο χώρο της γιορτής, που αποτελούνταν από κορίτσια ντυμένα με μαύρα ρούχα κρατώντας αναμμένα κεριά και τραγουδώντας: «Μην παρακαλώ σας μη λησμονάτε τη χώρα μου».

Στη συνέχεια διαβάστηκαν σκέψεις για την περιπετειώδη πορεία της σύγχρονης Ελλάδας και τα περιστατικά που την σημάδεψαν. Έπειτα έγινε ανάγνωση χρονικού με τη συνοδεία ζωντανής μουσικής υπόκρουσης για τη χούντα του 1967 , καθώς και για την εξέγερση των φοιτητών στο Πολυτεχνείο. Ταυτόχρονα γινόταν και προβολή σχετικών εικόνων και βίντεο.

Στο μεταξύ τα κορίτσια της χορωδίας συμμετείχαν σε όσα ακούγονταν φωνάζοντας συνθήματα και κάνοντας θεατρικές κινήσεις. Όταν έγινε λόγος για την εξέγερση των φοιτητών, τα κορίτσια σήκωσαν χαρτόνια που σχημάτιζαν τη λέξη «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ». Επίσης τραγούδησαν και τραγούδια όπως: «Είμαστε δυο», «Θα σημάνουν οι καμπάνες», του Θεοδωράκη, «Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον».

Η γιορτή προς το τέλος της επικεντρώθηκε γύρω από το σύνθημα «Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία» και αν υπάρχουν σήμερα τα τρία αυτά. Ο προβληματισμός αυτός αισθητοποιήθηκε με τα θεατρικά δρώμενα της χορωδίας, καθώς φώναζε το κάθε κορίτσι: «Πού είναι η δημοκρατία;», «Μας κόβουν τα όνειρα», «Η ανεργία φουντώνει», «Δέκα χούντες μαζί έχουμε», «Μας πουλάνε», κ.ά. και έπειτα όλες μαζί: «Πού είναι το ψωμί, πού είναι η παιδεία και πού η ελευθερία;». Στη συνέχεια ένα αγόρι τραγούδησε το τραγούδι με ραπ στυλ «Καλημέρα Ελλάδα», του Νίκου Βουρλιώτη. Όλα τα τραγούδια συνόδεψαν με αρμόνιο και κιθάρα παιδιά του σχολείου μας.

Η γιορτή έκλεισε με το ελπιδοφόρο μήνυμα πως τα ιδανικά του Πολυτεχνείου είναι πάντα επίκαιρα και σήμερα απαραίτητα όσο ποτέ.